ภาระงานที่ 2 แสดงความคิดเห็นจาก VDO-ปี59

  1. นาย เอนก แก้วอินทร์ เลขที่ 5 ม.5/1

    การประหารชีวิตคือ การลงโทษคนที่ผิดที่ศาลตัดสินแล้วแม้สู้คดี เพราะว่าการะทำใดๆไว้ต้องรับกรรมที่กระทำไว้ ถึงแม้ไม่มีข้อขัดแย้งใดๆ ก็ตาาม และการประหารคือตัวอย่างของคนที่ทำผิด
    จึงทำให้เป็นบทเรียนของคนรุ่นใหม่ ทุกคนเลือกทางเดินด้วยตนเองได้ การที่เราเลือกเดินเป็นสิ่งมาจากพ่อและแม่สั่งสอนปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก และโตมามันอยู่ที่เรามากกกว่า ว่าควรเดินทางใด ชีวิตเกิดมาเป็นคนทั้งทีทั้งล่วงมีกรรมเป็นของตัวเอง และสุข และสุดทางต้องสิ้นชีวิตอยู่ดี

  2. นางสาวรัตนาภรณ์ สวนศรี ม.5/1 เลขที่18

    เรื่อง ประหารชีวิต
    คดีนักโทษเด็ดขาดคดียาเสพติด 6 ธันวาคม พ.ศ.2536 ได้สั่งประหารนักโทษคดียาเสพติดที่ได้มีควมผิดข้อหามียาเสพติดไว้ครอบครอง จำนวน50,000เม็ด ก่อนที่จะนำนักโทษทั้ง5คนออกจากห้องขังนักโทษทุกคนก็คิดเสมอว่าเวลามันใกล้เข้ามาแล้ว มันเป็นช่วงเวลาที่เรานั้นจะใช้มันหมดไปได้แค่นี้ อยู่ที่ว่าแต่ละคนทำชีวิตและเวลามีค่าสักแค่ไหน ก่อนที่จะนำไปประหารจึงนำนักโทษไปเขียนจดหมาย พินัยกรรม พิมพ์ลายมือ ฟังธรรม และศพต้องอยู่24ชั่วโมงก่อนที่ญาติจะนำกลับไปบำเพ็ญกุศล

  3. นาย ชินวัตร คำมีรักษ์

    การที่เราล้มลงในซักวันหนึ่ววันเราอาจจ่ะถามตัวเราไมว่าเรารุกไหวไมแม่
    เราท่อเรา ก็จะไม่มีทางลุกขึ้นได้เรยเพราะชะนั้นเราควรดูคนที่อยูในภาพเป็น
    ตัวอยางเพราะชีวิตคือการต่อสู้ดินรนเราควรสู็ไม่มีอะไรจะได้มาโดยงายเรา
    ซึ่งมีแขนขาครบทวนเราจะยอมแพต่อสิ่งที่เรฦันทำไมในเมื่อเรายังสู้ไหวอยู่
    เราทำตามความฝันของเราต่อได้โดยไม่ถอเมื่อดูคนคนนี้ทำให้มีกำลังใจ

  4. นาย กิตติพงษื ประสมทอง

    คนเราถ้าคิดที่จะทำอะ”รต้องทำให้ถึงที่สุดไม่ว่าเราจะล้มเหลวอย่างไรเราก็ควรลุกขึ้นเพื่อเริ่มใหม่
    ไม่ว่าจะจะล้มเหลวอีกกี่ครั้งเราก็ไม่ควรล้มเลิกเป่าหมายที่เราตั้งไว้บนโลกใบนี้มีอีกมากมายนับหมื่นๆคน
    ทีเขาอาจไม่มีดอกาศแบบเรา เราต้องยึดมั่นในสิ่งที่เราทำ มีจุดหมาย จิตใจเราต้องสุ่ไม่ย่อท้อต่ออุปสัก
    เราต้องสุ่ไปให้ถึงที่สุด ละหว่างทางเราอาจจะลงลงแต่เราก้ควรลุกขึ้นกลับมาสุ่อีกครั้ง เวลาที่เราล้มลง
    ทุกคนต้องลุกขึ้นแล้วเดินต่อ

  5. นายณัฐพงศ์ บอกบุญ

    ผมคิดว่าคนเราท่อเราก็จะไม่มีทางลุกขึ้นได้เลยแต่ถ้าเราลองกลับไปคิดไหม่ คนเรา้มแล้วก้อต้องลุกขึ้นได้อีก ผมคิดว่าถ้าเรารู้สึกท้อแท้เมื่อไหร่ เราก้อไม่มีกำลังใจ แต่ถ้าเราลองลุกขึ้นไหม่อีกครั้ง เราก้อจะรู้ได้ว่าเราก้อต้องอย่ายอมแพ้ เราต้องสูั้ให้ถึงที่สุด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: